عمها فقالت : انعى الوليد بن الوليد * ابا الوليد ، فتى العشيرة حامى الحقيقه ماجد * يسمو الى طلب الوتيرة قد كان غيثا للسنين * و جعفرا غدقا و ميرة مغيره وفات يافت و ام سلمه از پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - اجازت خواست كه به نوحه‌گرى او رود و مغيره ، پسر عم ام سلمه بود . اجازت يافت و رفت و اين شعرها را انشاد نمود . و معنى چنان است كه : خبر مرگ وليد پسر وليد را كه ابو الوليد جوانمرد قبيله باشد مىدهم . او حمايت‌كنندهء حقيقت و بزرگى بود كه بلند ميشد به سوى طلب كينه و خون خورد از دشمنان كه بتحقيق ، در سالهاى قحط چون باران ، رحمت بود و نهرى پر از آب و طعام و نان مهمان بود . و در تمام اين اخبار ، پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - اين گونه نوحه سرايى كه متوفى را به آنچه از مكارم در او بوده است مدح نمايند ، عيب و منع نفرموده است . « 1 » و روايت كرده است ابن بابويه كه حضرت باقر - سلام الله عليه - وصيت فرمود در موسم حج ، ده سال براى آن حضرت نوحه‌گرى نمايند . « 2 » و روايت كرده است يونس بن يعقوب از حضرت صادق - عليه السلام - كه آن حضرت به من فرمود : « قف من مالى كذا و كذا لنوادب يندبوننى عشر سنين بمنى أيام منى . » « 3 » : « وقف كن از مال من فلان قدر از براى نوحه‌گران كه مدت ده سال براى من در منى در ايام منى ندبه و نوحه‌گرى كنند . » اصحاب اخبار گفته‌اند مراد به اين امر و وصيت ، تنبيه مردم است بر فضائل و بزرگوارى آن حضرت كه امت و ملت بر آثارش اقتدا كنند و اقتفا لازم نمايند و معلوم شود آنچه اهل بيت بر آن بودند ، از جهت زوال تقيّه بعد از موت . و حرام مىشود نوحه‌گرى به باطل و شمردن امورى از خصلتها كه در متوفى نباشد و

--> ( 1 ) كافى 5 : 117 ؛ التهذيب 6 : 358 . ( 2 ) الفقيه 1 : 116 . ( 3 ) كافى 5 : 117 ؛ التهذيب 6 : 358 .